Kurka, a właściwie pieprznik jadalny, należy do najchętniej zbieranych grzybów: rzadko robaczywieje, długo zachowuje świeżość i trudno ją pomylić z czymkolwiek groźnym, choć pomyłka jest możliwa. Dwa inne grzyby przypominają kurkę, ale jedna cecha pozwala je od niej odróżnić.
Pieprznik jadalny: listewki zamiast blaszek
Pieprznik jadalny, Cantharellus cibarius, ma jednolitą żółtopomarańczową barwę całego owocnika: kapelusza, trzonu i spodu. Kapelusz jest najpierw wypukły, potem lejkowaty, z falistym, podwiniętym brzegiem. Najważniejszą cechę widać na spodzie kapelusza: zamiast blaszek kurka ma grube, rozwidlające się listewki, czyli fałdy, które płynnie schodzą daleko w dół trzonu. Miąższ pachnie owocowo, lekko morelowo, i nie sinieje.
Lisówka pomarańczowa: mniej groźny sobowtór
Lisówka pomarańczowa, Hygrophoropsis aurantiaca, bywa nazywana fałszywą kurką, i ta nazwa trafnie ją opisuje. Ma intensywniejszy pomarańczowy kolor i aksamitny kapelusz, a pod kapeluszem ma prawdziwe blaszki, cienkie, gęste i regularnie rozwidlone, ostro odcięte od trzonu. Nie jest śmiertelnie trująca, ale u części osób wywołuje dolegliwości żołądkowe, a poza tym nie przypomina kurki smakiem.
Omphalotus olearius bywa groźniejszy od lisówki. Rośnie w kępach na drewnie i pniach i ma ostre, gęste, niewidlące się blaszki. W Polsce jest rzadki i ciepłolubny, ale pomylenie go z kurką kończy się ostrym zatruciem. Odróżnisz go w ten sam sposób: po blaszkach zamiast listewek i po podłożu, ponieważ kurka wyrasta z ziemi, a ten sobowtór z drewna.
Cały owocnik, także trzon i spód, jest jednolicie żółtopomarańczowy.
Ma grube, rozwidlone listewki, które schodzą na trzon.
Pachnie owocowo, lekko morelowo.
Rośnie z ziemi, pojedynczo lub w grupach.
Jest intensywnie pomarańczowa i ma aksamitny kapelusz.
Ma cienkie, gęste, regularne blaszki, ostro odcięte od trzonu.
Pachnie mdło, bez owocowej nuty.
Często rośnie na ściółce iglastej i butwiejącym drewnie.
Jak odróżnić kurkę od sobowtórów
Spód kapelusza: kurka ma grube, tępe, rozwidlone listewki, a lisówka cienkie, ostre blaszki.
Przejście na trzon: u kurki listewki płynnie zbiegają w dół, a u lisówki blaszki kończą się ostro.
Podłoże: kurka rośnie z ziemi, a kępy na drewnie są sygnałem ostrzegawczym.
Zapach: kurka pachnie owocowo, a jej sobowtóry pachną mdło albo nie mają wyraźnego zapachu.
Kurka jest grzybem mikoryzowym i rośnie z gleby, w symbiozie z drzewami, nigdy gromadnie z pnia czy kłody. Traktuj podejrzliwie jaskrawopomarańczowe grzyby, które wyrastają kępą bezpośrednio z drewna, nawet jeśli z daleka ich barwa przypomina kurkę.
Gdy nauczysz się patrzeć na listewki zamiast na kolor, kurka stanie się jednym z najbezpieczniejszych grzybów w polskim lesie. Dlatego poleca się ją początkującym, ale ta rada sprawdza się tylko wtedy, gdy znasz różnicę między listewką a blaszką.
Przekrój kurkę wzdłuż na pół. Prawdziwa kurka jest wewnątrz jasna, włóknista i pełna, a barwa listewek płynnie przechodzi w trzon. Przekrój pokazuje też ewentualne ślady robaków, choć w kurkach spotyka się je rzadko.